Oszustwa romantyczne to dziś jedna z najbardziej wyniszczających form cyberprzestępczości — łączą manipulację emocjami z technikami finansowego wyłudzenia i coraz częściej wykorzystują narzędzia sztucznej inteligencji.

Według zgłoszeń straty z ostatnich lat przekroczyły 14 mln dol., a pojedyncze ofiary tracą średnio 16 900 dol. na incydent. Sprawcy atakują na portalach randkowych, w mediach społecznościowych i w komunikatorach, takich jak WhatsApp.

Zrozumienie mechaniki tych działań, rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych i świadome reagowanie to dziś kluczowe kompetencje każdej osoby aktywnej online.

Oszustwa matrymonialne i ich globalny wpływ

Oszustwa matrymonialne (romance/dating scams) polegają na budowaniu fałszywej relacji, wzbudzeniu zaufania i wykorzystaniu go do kradzieży pieniędzy lub danych.

Podstawą jest fałszywa tożsamość, szybkie zacieśnianie więzi i późniejsze prośby o pieniądze „na chwilę” lub „na pilną sytuację”. Skala zjawiska rośnie: według danych FTC oszustwa romantyczne należą do najkosztowniejszych kategorii fraudów, a w Wielkiej Brytanii tylko w I półroczu 2025 r. straty sięgnęły 20,5 mln funtów.

Ofiarami padają osoby w każdym wieku i o różnym statusie — menedżerowie, medycy, wojskowi, specjaliści finansowi. Największe szkody wykraczają poza finanse: to długotrwałe poczucie zdrady, wstyd, upokorzenie i trauma.

Jak działają oszustwa romantyczne na portalach randkowych i w mediach społecznościowych

Choć platformy różnią się funkcjami, scenariusz oszustwa jest zaskakująco powtarzalny — to wynik lat „udoskonalania” skutecznych technik.

Poniżej przebieg typowego schematu krok po kroku:

  1. Tworzenie fałszywego profilu: skradzione zdjęcia atrakcyjnej osoby, prestiżowy zawód (np. medyk, wojskowy, przedsiębiorca), ogólne opisy budzące zaufanie;
  2. Wybór celu: osoby po rozstaniu, deklarujące samotność, z ograniczonym wsparciem społecznym, z sygnałami podatności w treściach publicznych;
  3. Nawiązanie kontaktu i „love bombing”: lawina komplementów, podobieństw, deklaracji „idealnego dopasowania”, intensywne wiadomości i rozmowy;
  4. Uwiarygadnianie historii: praca za granicą, na platformie wiertniczej lub misji, „ograniczony” kontakt, prestiż budujący zaufanie;
  5. Przeniesienie rozmowy poza platformę: prośba o kontakt przez WhatsApp/e‑mail „dla prywatności” i uniknięcie monitoringu serwisu;
  6. Profilowanie ofiary: zbieranie informacji o finansach, rodzinie, lękach, celach i potrzebach, przygotowanie wiarygodnych „kryzysów”;
  7. Pierwsza prośba o pieniądze: niewielka kwota „na chwilę” (bilet, leczenie, blokada konta), obietnica szybkiego zwrotu;
  8. Eskalacja: nowe „kłopoty” i „okazje”, rosnące kwoty i częstotliwość próśb, wzmocnienie zależności emocjonalnej i dysonansu poznawczego;
  9. Trudne do cofnięcia płatności: kryptowaluty, karty podarunkowe, przekazy pieniężne, aplikacje P2P, zakupy towarów wysyłanych pośrednikom.

Po wyłudzeniu pierwszych środków sprawcy systematycznie zwiększają stawki, a ofiara — zaangażowana emocjonalnie — coraz trudniej przerywa schemat.

Oszustwa na WhatsAppie i szyfrowanych komunikatorach

WhatsApp stał się wygodnym narzędziem dla oszustów — szyfrowanie end‑to‑end utrudnia wykrywanie, a kontakt po numerze telefonu obniża czujność.

Najczęstsze wzorce nadużyć w komunikatorach obejmują:

  • nieproszony kontakt – „przypadkowa” wiadomość od osoby, która rzekomo widziała profil ofiary; szybka eskalacja emocji i przeniesienie relacji na prywatny kanał;
  • podszywanie się pod WhatsApp – fałszywe „prośby o weryfikację” lub reset konta, wyłudzanie kodów SMS i przejmowanie profilu do dalszych wyłudzeń;
  • sextorsja – stopniowa seksualizacja rozmów, pozyskanie intymnych treści i szantaż ujawnieniem materiałów w zamian za pieniądze;
  • grupy „inwestycyjne” – zaproszenia do „elitarnych” czatów z rzekomymi ekspertami i fałszywymi wynikami, presja na wpłaty i zwiększanie wkładu.

Czerwone flagi i sygnały ostrzegawcze – behawioralne wskaźniki oszustwa

Pojedynczy sygnał nie przesądza o oszustwie, ale zbieżność kilku „czerwonych flag” powinna natychmiast uruchomić czujność. Oto najczęstsze wskaźniki:

  • love bombing i szybkie deklaracje uczuć – „nigdy tak nie czułem/am”, „jesteś moją bratnią duszą” w pierwszych dniach/tygodniach znajomości;
  • nienaturalnie szybkie plany życiowe – ślub, wspólne mieszkanie czy podróże ustalane niemal od razu, później ciągle „odwoływane”;
  • unikanie rozmów wideo i spotkań – powtarzające się wymówki („misja”, „brak kamery”, „problemy techniczne”) mimo wielokrotnych próśb;
  • „zbyt doskonałe” zdjęcia – wyłącznie profesjonalne ujęcia, brak spontanicznych selfie; wyniki odwróconego wyszukiwania wskazują kradzież wizerunku;
  • niespójności w historiach – sprzeczne informacje o pracy, rodzinie, miejscu pobytu, zmienne szczegóły biograficzne;
  • prośby o pieniądze – nawet „niewielkie” i „na chwilę”: leczenie, bilety, inwestycje, opłaty prawne, sprzęt do pracy;
  • przenoszenie rozmowy poza platformę – nacisk na WhatsApp, e‑mail lub telefon w pierwszych dniach, „dla prywatności”;
  • ubogi ślad w social mediach – nowo utworzone konta, mało interakcji, brak wspólnych znajomych, nieadekwatne strefy czasowe.

Taktyki psychologicznej manipulacji – wykorzystywanie emocjonalnych słabości

Oszustwo działa, bo celuje w mechanizmy decyzyjne: podnosi pobudzenie emocjonalne, wywołuje pośpiech i izoluje ofiarę od wsparcia. Najczęściej wykorzystywane techniki to:

  • „under the ether” – wprowadzenie w stan silnych emocji (zachwyt, lęk, współczucie), który osłabia krytyczne myślenie;
  • mirroring – odzwierciedlanie zainteresowań, wartości i historii, by zbudować złudzenie „idealnego dopasowania”;
  • presja czasu i niedostępność – pilne „okazje” i „kryzysy”, które wymuszają szybkie decyzje bez weryfikacji;
  • wykorzystanie empatii – scenariusze o chorych bliskich, nagłych operacjach czy dramatach życiowych;
  • izolacja – żądanie tajemnicy, podsycanie nieufności wobec rodziny i przyjaciół, budowanie zależności;
  • dysonans poznawczy i efekt utopionych kosztów – po pierwszym przelewie rośnie skłonność do racjonalizowania kolejnych wpłat.

Metody płatności, wyłudzanie środków i implikacje prania pieniędzy

Kluczem do skuteczności oszustów są kanały płatności trudne do odwrócenia i znikomą ochrona konsumencka — dzięki nim pieniądze „znikają” bez śladu.

Najczęściej wykorzystywane metody i ich ryzyka przedstawia tabela:

Metoda Odwracalność Możliwość śledzenia Ochrona konsumencka Typowe preteksty
Western Union / MoneyGram Brak po wypłacie Niska Minimalna nagły wyjazd, bilet powrotny, blokada konta
Kryptowaluty Brak Pseudonimowe, trudne dla ofiar Brak „inwestycja”, szybki zwrot, opłata „techniczna”
Karty podarunkowe (kody) Brak Niska Brak prezent, opłata serwisowa, „dowód zaufania”
Aplikacje P2P (np. Zelle, Cash App) Praktycznie brak Ograniczona Bardzo niska pilna pomoc, „pożyczę i oddam jutro”
Przelew bankowy Niska (krótka „okna” na cofnięcie) Średnia/Wysoka Ograniczona koszty prawne, cło, depozyt za przesyłkę
Przedpłacone karty debetowe Brak Niska Brak czasowa „blokada”, brak dostępu do środków
Zakup towarów i wysyłka pośrednikowi Brak Niska Brak „pomoc w biznesie”, „prezent” dla krewnego

Uwaga: prośby o zakładanie kont i przekazywanie dostępów mogą wciągnąć ofiarę w nieświadome pranie pieniędzy i narazić na odpowiedzialność karną.

Sztuczna inteligencja, deepfake’i i ewoluujący krajobraz zagrożeń

SI umożliwia generowanie tożsamości od zera — zdjęć, wideo i głosu — oraz skalowanie „romansów” na setki jednoczesnych rozmów. To oznacza bardziej przekonujące relacje i trudniejszą weryfikację.

Nowe możliwości oszustów napędzane przez SI obejmują:

  • generowanie fotorealistycznych zdjęć „nieistniejących osób”,
  • tworzenie nagrań wideo i głosów brzmiących jak autentyczne,
  • personalizowanie wiadomości pod profil psychologiczny ofiary,
  • aranżowanie „rozmów” z użyciem deepfake’ów,
  • produkcję materiałów do sextorsji na bazie przerobionych obrazów.

Gdy fotografia i wideo przestają być wiarygodnym dowodem tożsamości, rośnie znaczenie weryfikacji na żywo i ostrożności proceduralnej.

Technologie weryfikacji tożsamości i środki bezpieczeństwa platform

Platformy wdrażają weryfikację biometryczną i analizy zachowań, lecz psychologicznej manipulacji nie da się całkowicie zneutralizować technologią.

Kluczowe mechanizmy ochronne, które możesz spotkać na platformach:

  • weryfikacja twarzy (Face Check) – krótkie wideo‑selfie, detekcja „żywotności”, porównanie ze zdjęciami; odznaka Photo Verified zwiększa wiarygodność;
  • weryfikacja dokumentu – zestawienie danych z selfie i dokumentu, wyższa pewność kosztem większej „tarcia”;
  • monitoring wzorców oszustw – automatyczne wykrywanie ryzykownych zachowań i czasowe ograniczenia kont;
  • edukacja i zgłoszenia – ostrzeżenia w aplikacji, łatwe raportowanie profili i wymiana informacji między platformami.

Nawet najlepsze systemy da się obejść — ostateczną linią obrony pozostaje Twoja czujność i konsekwencja w zasadach.

Odzyskiwanie, zgłaszanie i systemy wsparcia ofiar

Szybka reakcja zwiększa szanse na zatrzymanie przelewów i ograniczenie szkód — nie kasuj dowodów i działaj natychmiast.

Co zrobić krok po kroku, gdy podejrzewasz oszustwo:

  1. Przerwij kontakt: zablokuj rozmówcę w aplikacjach i telefonie; zachowaj całą korespondencję;
  2. Skontaktuj się z bankiem/instytucją płatniczą: zgłoś transakcje, poproś o blokadę/odwrócenie, uruchom procedury fraudowe;
  3. Zabezpiecz dowody: zrzuty ekranu rozmów, potwierdzenia przelewów, numery kont, dane profili — uporządkuj je chronologicznie;
  4. Zgłoś incydent: w Polsce do CERT Polska (formularz incydent.cert.pl) i na policję (także przez ePUAP); za granicą m.in. FTC (ReportFraud.ftc.gov) lub Action Fraud;
  5. Zgłoś profil na platformie: opisz taktyki i szczegóły — ułatwia to powiązanie kont w sieciach sprawców;
  6. Poszukaj wsparcia psychologicznego: skorzystaj z telefonów zaufania lub grup wsparcia; w sextorsji z udziałem nieletnich pomagają organizacje pokroju NCMEC.

Strategie ochrony i dobre praktyki bezpieczeństwa randkowania online

Proste, konsekwentne zasady skuteczniej chronią niż najbardziej wyrafinowane filtry. Stosuj je zawsze:

  • nie wysyłaj pieniędzy – żadnych przelewów, kart podarunkowych, krypto dla osoby, której nie spotkałeś/aś twarzą w twarz;
  • nie spiesz się – relacje rozwijaj stopniowo; szybkie deklaracje i presja to sygnały alarmowe;
  • upieraj się przy wideo – autentyczna osoba potwierdzi tożsamość w rozmowie na żywo; długotrwałe uniki to czerwona flaga;
  • weryfikuj zdjęcia – odwrócone wyszukiwanie (Google Images, TinEye, Reversely.ai) ujawnia kradzione fotografie;
  • uważaj na „prestiżowe” przykrywki – żołnierz na misji, medyk za granicą, pracownik platformy wiertniczej — to popularne scenariusze;
  • nie wysyłaj treści intymnych – minimalizujesz ryzyko sextorsji i utraty kontroli nad materiałami;
  • konsultuj nową relację – rozmawiaj z zaufanymi bliskimi; zewnętrzna perspektywa wyłapuje czerwone flagi;
  • chroń dane w social mediach – ograniczaj publiczne informacje o finansach, rodzinie i prywatności.

Jeśli coś wzbudza Twoje wątpliwości, zaufaj intuicji — przerwij kontakt i zweryfikuj fakty, zanim zrobisz jakikolwiek przelew.